Zgodnie ze Statutem Stowarzyszenia: z pomocy Stowarzyszenia w zakresie objętym działalnością statutową Stowarzyszenia korzystać mogą członkowie (w tym kandydaci i honorowi) nie będący zawieszonymi w prawach członka.


Aby zostać członkiem Kandydatem należy opłacić wpisowe (100 zł) i składkę kandydacką z góry na 3 miesiące (3x20 zł) - w sumie 160 zł

 

Kandydatem jest się do 6 miesiąca i w tym czasie składka wynosi 20 zł. Od 7. miesiąca składka członkowska, to 10 zł miesięcznie

szczegóły znajdziesz w STATUCIE


Osoby zainteresowane uzyskaniem wsparcia SLSOPO,
jak i oferujące swoje doświadczenie i pomoc
zapraszamy na dyżur w godzinach otwarcia biura

 

 

Spotkanie 12.12.2013 r.

12 grudnia 2013 r. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów  dzięki zaproszeniu pełnomocnika rządu ds. równego traktowania pani Agnieszce  Kozłowskiej -Rajewicz wzięliśmy  udział w spotkaniu poświęconym   problemom Ojców, które dotyczą głównie prawa do opieki nad dzieckiem po rozstaniu z żoną/partnerką. 

 

 

https://rownetraktowanie.gov.pl

Fragment  spotkania.

Reportaż  TV Republika.

Protokół ze spotkania

dotyczącego polityki przeciwdziałania dyskryminacji ojców w sądach

12 grudnia  2013 r., sala Świetlikowa, KRPM

 

 

Spotkanie zostało organizowane przez Agnieszkę Kozłowską-Rajewicz Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania w ramach kolejnego z serii spotkań roboczych dot. polityki przeciwdziałania dyskryminacji ojców w sądach rodzinnych i zapewnienia prawa dziecka do kontaktu z obojgiem rodziców.

W spotkaniu uczestniczyli:

  1. Pani Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Pełnomocnik Rządu ds. Równego Traktowania,
  2. Pan Artur Dunin, Poseł na Sejm RP,
  3. Pani Anna Nemś, Posłanka na Sejm RP,
  4. Pani Anna Andrzejewska, Pełnomocnik Ministra Sprawiedliwości ds. Konstytucyjnych Praw Rodziny,
  5. Pan sędzia dr Paweł Jaros, Ministerstwo Sprawiedliwości,
  6. Pan Bartosz Sowier, Dyrektor Gabinetu Rzecznika Praw Dziecka,
  7. Pani Elżbieta Kiela-Żebrowska, radca prawny, Biuro Rzecznika Praw Dziecka,
  8. Pani dr Lidia Mazowiecka, Prokuratura Generalna,
  9. Pani Zdzisława Michałowicz, Przewodnicząca Związku Zawodowego Pracowników RODK,
  10. Pani Iwona Zbieg, przedstawicielka ZZ RODK,
  11. Pan Bogdan Kajzer, przedstawiciel ZZ RODK,
  12. Pan Andrzej Martuszewicz, ekspert Krajowej Rady Kuratorów, Fundacja PO DRUGIE, Fundacja na rzecz rozwoju probacji „PROBARE”,
  13. Pan dr Łukasz Goryszewski, Instytut Wymiaru Sprawiedliwości,
  14. Pan dr Paweł Ostaszewski, Instytut Wymiaru Sprawiedliwości,
  15. Pani dr Alicja Czerederecka, Instytut Ekspertyz Sądowych/Polskie Towarzystwo Psychologiczne,
  16. Pani sędzia Oliwia Caruk-Niewęgłowska, Krajowa Szkoła Sądownictwa
    i Prokuratury,
  17. Pan sędzia płk Piotr Raczkowski, Członek Prezydium Krajowej Rady Sadownictwa,
  18. Pani sędzia Krystyna Sergiej, Stowarzyszenie Sędziów Sądów Rodzinnych,
  19. Pani sędzia Ewa Świderska, Stowarzyszenie Sędziów Sądów Rodzinnych,
  20. Pan Marceli Kwaśniewski, Polskie Centrum Mediacji,
  21. Pan Konrad Sobczyk, Prezes Stowarzyszenia Mediatorów Rodzinnych,
  22. Pani Barbara Szymborska, Dyrektor Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania,
  23. Pani Małgorzata Perkowska, główny specjalista, Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania,
  24. Pan Łukasz Anders, Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania,
  25. Pani Anna Lewandowska, Centralne Stowarzyszenie Obrony Praw Ojca i Dziecka,
  26. Pani Halina Kuraś, Komitet Przestrogi przed Oddzieleniem Rodzica,
  27. Pan Maciej Wojewódka,  Komitet Przestrogi przed Oddzieleniem Rodzica,
  28. Pan Michał Miazga, Prezes Społecznego Towarzystwa Wspierania Dzieci
    i Rodzin,
  29. Pani Anna Sobieraj, Społeczne Towarzystwo Wspierania Dzieci i Rodzin,
  30. Pani dr Elżbieta Korolczuk, Soderton University,
  31. Pan Ireneusz Dzierżęga, Prezes Stowarzyszenia Centrum Praw Ojca i Dziecka,
  32. Pan mec. Rafał Wąworek, Stowarzyszenie Centrum Praw Ojca i Dziecka,
  33. Pan Przemysław Wollenszleger, Chcę do taty,
  34. Pan Michał Ziębiński, Chcę do taty,
  35. Pan Michał Fabisiak, Prezes ruchu społecznego Dzielny Tata,
  36. Pan Zenon Nowak, Wiceprezes ruchu społecznego Dzielny Tata,
  37. Pani Janina Fabisiak, Prezes Forum Matek przeciw Dyskryminacji Ojców,
  38. Pani Teodozja Strawczyńska, Wiceprezes Forum Matek przeciw Dyskryminacji Ojców,
  39. Mirosław Łaniewski, Stowarzyszenie Niepokonani,
  40. Łukasz Mazur, Stop Manipulacji,
  41. Jacek Liwski, Stop Manipulacji,
  42. Mariusz Kotlarczyk, Prezes Stowarzyszenia Tata Dzieciom,
  43. Krzysztof Solorz, Prezes Śląskiego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca,
  44. Dariusz Szenkowski, Śląskie Stowarzyszenie Obrony Praw Ojca,
  45.   Prof. Elżbieta Trzęsowska-Greszta, psycholog, Wydział Psychologii, Wyższa Szkoła Zarządzania i Prawa, Warszawa.

 

Podczas spotkania poruszono następujące kwestie:

1)      niesymetryczne przydzielanie przez sądy rodzinne opieki nad dzieckiem ojcom
i matkom,

2)      niechęć  do tworzenia wspólnego planu opieki nad dzieckiem, co często prowadzi do konfliktu między rodzicami i – w sytuacji braku porozumienia między nimi – stanowi przesłankę do ograniczenia władzy rodzicielskiej (najczęściej ojcu) przez sąd, zgodnie z art. 58 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,

3)      brak skutecznej egzekucji kontaktów orzeczonych przez sąd i związana z tym bezkarność przy niewykonywaniu decyzji sądów w sprawie kalendarza opieki,

4)      częste wykorzystywanie fałszywych oskarżeń o przemoc, molestowanie seksualne dzieci, gwałty małżeńskie, stalking w sprawach rodzinnych,

5)      porwania rodzicielskie, a zwłaszcza bezprawne i bezkarne wywożenie dzieci przez rodziców (częściej matki) poza granice kraju lub miejsca, gdzie dziecko było wspólnie wychowywane przez oboje rodziców,

6)     niekompetentne, niesprawiedliwe i niekonstytucyjne (w opinii przedstawicieli organizacji broniących praw ojców obecnych na spotkaniu) opinie wydawane przez pracowników RODK i niestosowanie przez sądy opinii innych biegłych,

7)      praktyczny brak mediacji lub niewykorzystywanie efektów mediacji przez sądy,

8)      stereotypowe traktowanie mężczyzn w sprawach rodzinnych – jako niezdolnych do odpowiedzialnej opieki nad dzieckiem oraz nieuwzględnianie w sprawach w dostatecznym stopniu dziadków ze strony ojców, którzy w wyniku dyskryminacji swoich synów mają utrudniony lub uniemożliwiony kontakt z wnukami;

9) bezprawna odmowa przez pracowników szkół oraz ośrodków zdrowia informacji o dziecku rodzicowi (najczęściej ojcu) w sytuacji, gdy ma on  pełnię praw rodzicielskich,

10) brak informacji (statystyk) nt. przyczyn odmowy przyznania opieki dla ojców przez sądy,

11) problem alienacji rodzicielskiej. Negatywne skutki alienacji rodzicielskiej, definiowanej jako zespół świadomych bądź nieświadomych działań prowadzących do powstawania zaburzeń pomiędzy dzieckiem a drugim rodzicem; powinny zostać uwzględnione podczas prac nad zmianami prawa rodzinnego,

12) niekonstytucyjność art. 58 i 107 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które dają możliwość ograniczenia władzy rodzicielskiej w sytuacji braku porozumienia o wykonywaniu władzy rodzicielskiej między rodzicami (tzw. „planu wychowawczego”),

 

13) nierespektowanie przez sądy przepisów art. 26 i 28 Kodeksu cywilnego przy orzekaniu o pobycie dziecka z ojcem,

 

14) konieczność wprowadzenia (wzorem innych krajów) alimentacyjnej tabeli kosztów utrzymania dziecka zależnej od wieku dziecka,

 

15) niejednolite stosowanie przepisów o zabezpieczeniu przez sądy; w opinii niektórych przedstawicieli organizacji ojcowskich te same wnioski składane przez rodziców są rozstrzygane w różnych trybach (np. na posiedzeniu niejawnym i/lub bez przeprowadzenia rozprawy), co nie ma merytorycznego uzasadnienia,

 

16) przewlekłość postepowań sądowych,

 

17) brak zdecydowanej reakcji sądów w przypadku utrudniania kontaktów dziecka
z ojcem
, w sytuacji gdy sprawy o egzekucję lub o zagrożenie ukarania finansowego matki dziecka trwają wiele lat, co – w opinii przedstawicieli niektórych organizacji ojcowskich – świadczy o nierównym traktowaniu obu stron przez sądy i jest szkodliwe dla dobra dziecka

i rodziny,

 

18) niedostrzeganie lub nieuwzględnianie przez niektórych rodziców walczących
o prawa do opieki nad dzieckiem (zarówno ojców, jak i matek)
ich osobistego wkładu
w konflikt dotyczący uregulowania opieki nad dziećmi, brak dążenia do kompromisu z ich strony, przewaga działań destrukcyjnych nad konstruktywnymi podsycająca konflikt
i utrudniająca/zamykająca możliwość opieki naprzemiennej.

 

Proponowane przez uczestników spotkania rozwiązania:

 

  • wprowadzenie systemu kar (np. ograniczenie władzy rodzicielskiej, odebranie dziecka i przekazanie go drugiemu rodzicowi)/zachęt stosowanych wobec rodziców wykazujących brak/chęć współpracy przy ustalaniu „planu wychowawczego”
    i nierespektowanie/respektowanie postanowień sądów;
  • penalizacja (kary pieniężne, kara pozbawienia wolności, kara ograniczenia wolności, odbieranie dziecka, pozbawianie praw rodzicielskich) zachowań polegających na nierespektowaniu/niewykonywaniu orzeczeń sądów w kwestii kontaktów z dzieckiem; obecnie w Ministerstwie Sprawiedliwości trwa analiza skutków wprowadzenia przepisów dot. kar pieniężnych wprowadzonych w 2011 r.;
  • penalizacja zachowań polegających na wywiezieniu dziecka – najczęściej przez matkę – (tzw. „porwania rodzicielskie”) i utrudnianiu kontaktów z drugim rodzicem; powrót dziecka do miejsca, gdzie były wspólnie wychowywane przez oboje rodziców lub tego z rodziców, który respektuje prawo dziecka do kontaktów z drugim rodzicem;
  • wprowadzenie obligatoryjnej opieki naprzemiennej; a jeżeli nie jest to możliwe, rodzice nie chcą lub nie mogą jej sprawować – poszerzenie możliwości orzekania przez sąd opieki naprzemiennej lub równoważnej bez ograniczania kontaktów;
  • upowszechnienie opieki równoważnej jako wsparcia/uzupełnienia opieki naprzemiennej;
  • promowanie opieki naprzemiennej/równoważnej, jako realizacji praw dziecka do obojga rodziców i zgodnej z zasadą równouprawnienia ojca i matki. Jednak w opinii niektórych uczestników spotkania wprowadzenie opieki naprzemiennej/równoważnej może okazać się sprzeczne z dobrem dziecka, zwłaszcza w sytuacji braku umiejętności porozumiewania się, występowania zaburzeń emocjonalnych bądź osobowości i/lub występowania alienacji rodzicielskiej.Takie zmiany powinny być poszerzone wprowadzeniem adekwatnego wsparcia prawno-motywacyjno- terapeutycznego, adekwatnych programów edukacyjnych dla przyszłych rodziców, sędziów, biegłych i kuratorów sądowych, psychologów, mediatorów oraz nauczycieli, a także korekty programów szkolnych;
  • upowszechnienie instytucji mediacji i mediatora w procesach rozwodowych
    i separacyjnych; wprowadzenie bezpłatnej i obowiązkowej mediacji (chociaż w opinii niektórych  uczestników spotkania takie rozwiązanie jest sprzeczne z jedną z zasad mediacji, jaką jest dobrowolność) od momentu złożenia pozwu rozwodowego lub wniosku do sądu rodzinnego przez osoby żyjące w konkubinacie; upowszechnienie opieki mediatora nad wykonywaniem uzgodnionego przez rodziców porozumienia
    o wykonywaniu władzy rodzicielskiej;  chociaż występowanie silnych zaburzeń emocjonalnych oraz przemocy emocjonalnej jaką jest alienacja rodzicielska, jest powodem, że system mediacji w sprawach rodzinnych nie może działać efektywnie, gdyż są to elementy uniemożliwiające jej prowadzenie, a także utrudniają tworzenie dobrowolnych wspólnych planów opieki po rozstaniu rodziców;
  • w sytuacji niemożności ustalenia „planu wychowawczego” powinno zaproponować się rodzicom nieodpłatny udział w mediacji lub terapii rodzinnej, bądź indywidualnej, gdy zaburzenia jednej albo obojgu stron uniemożliwiają podjęcie efektywnej współpracy; w sytuacji odmowy udziału w mediacji lub terapii przez jednego
    z rodziców powinno się potraktować taką postawę jako rażące naruszenie praw rodzicielskich ze szkodą dla dobra dziecka, a osobie prezentującej takie stanowisko ograniczyć prawa rodzicielskie poprzez ograniczenie kontaktów z dzieckiem (dziećmi) do czasu zmiany jego/jej stanowiska w tej sprawie, o ile nie ma istotnych przesłanek uniemożliwiających podjęcie takich działań;
  • zaprzestanie stosowania wyrażenia „ustalenie miejsca pobytu dziecka”, gdyż brak tej instytucji w krio, kc i kpc;
  • wprowadzenie do szkół dodatkowych narzędzi wychowawczych w postaci warsztatów/zajęć, które będą się skupiały na podnoszeniu kompetencji komunikacyjnych, społecznych oraz rodzinnych dzieci i młodzieży i rozwiazywania konfliktów; rozesłanie do szkół, przedszkoli i kuratoriów oraz placówek służby zdrowia informacji nt. obowiązujących przepisów tak, by wyeliminować  sytuacje,
    w których rodzicowi mającemu pełnie praw rodzicielskich (lub ich ograniczenie) odmawia się  udzielenia informacji o dziecku lub zabrania kontaktu na terenie placówki w sytuacji, gdy sąd nie wydał takiego postanowienia;
  • ponowne zdefiniowanie roli rodzinnych ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych; stowarzyszenia broniące praw dzieci i ojców proponują całkowite odsunięcie RODK
    i psychologów od opiniowania w sprawach rodzinnych i opiekuńczych oraz stworzenie systemu rzetelnego nadzoru nad pracą tych ośrodków, a także zmiany
    w metodologii badań przeprowadzanych przez te ośrodki, weryfikacji i szkolenia zatrudnionych tam osób; ograniczenie roli rodzinnych ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych do roli wyznaczonej w ustawie o postępowaniu w sprawach nieletnich; jednakże samo uznanie niekonstytucyjności funkcjonowania tych placówek, czy też ich zlikwidowanie nie rozwiąże problemu; w opinii części uczestników spotkania rodzinne ośrodki diagnostyczno-konsultacyjne posiadają najlepiej wyszkoloną kadrę i opracowane zasady weryfikacji jakości wykonywanych tam opinii, niezbędne jest natomiast niezwłoczne wprowadzenie zmian
    w przepisach prawnych włączające opiniowanie w sprawach rodzinnych w zakres działalności ośrodków,
  • przeprowadzenie analizy zakresu wykorzystania wiedzy biegłych psychologów/pedagogów w sprawach rodzinnych; analiza zgodności z orzecznictwem Sądu Najwyższego pytań zadawanych przez sądy rodzinne (pytania rozstrzygające, pytania zbyt ogólne);
  • dołączanie do akt spraw dowodów wytworzonych i wykorzystanych przez biegłych  do tworzenia opinii, chociaż wg opinii przedstawiciela Polskiego Towarzystwa Psychologicznego uczestniczącego w spotkaniu jest to sprzeczne z zasadami etyki zawodowej, strony w sprawie powinny być jednak informowanie o zasadach kierowania zażaleń i weryfikacji opinii; materiały źródłowe, które stanowią merytoryczną podstawę opinii (protokoły testów, wywiadów, rysunki dzieci i inne wytwory ich działania) są poufne a ich interpretacja wymaga wiedzy psychologicznej, a więc nie mogą znajdować się w aktach sprawy; błędne zrozumienie materiałów źródłowych może spowodować wiele szkody i eskalacji konfliktu; biegły w swojej opinii jest zobowiązany do wszechstronnej analizy tych materiałów w sposób zrozumiały tak dla sądu, jak i stron postępowania;
  • przywrócenie  prawa do kasacji przed Sądem Najwyższym w postępowaniu rodzinnym;
  • powołanie grupy roboczej przy Pełnomocnik Rządu do spraw Równego Traktowania  lub wspólnie z Pełnomocnik Ministra Sprawiedliwości  ds. Konstytucyjnych Praw Rodziny  w celu omówienia roli biegłych z zakresu psychologii i pedagogiki
    w postępowaniu sądowym w sądach rodzinnych;
  • likwidacja przepisów dot. ograniczenia władzy rodzicielskiej (w szczególności art. 58 i 107 krio) w sytuacji, gdy rodzice nie ustalą wspólnie porozumienia
    o wykonywaniu władzy rodzicielskiej; obecnie Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje aktualne rozwiązania prawne i możliwość zmiany tych przepisów;
  • szybsze reakcje prokuratur i sądów w sytuacji fałszywych doniesień
    o molestowaniu seksualnym i/lub przemocy, które prowadzą do emocjonalnych zaburzeń rozwojowych dzieci na skutek drastycznego pozbawiania ich kontaktów
    z drugim rodzicem;
  • trwają prace w Biurze Rzecznika Praw Dziecka nad nowym Kodeksem rodzinnym,
    w którym zostanie wypracowany nowy model relacji w rodzinie odchodzący od pojęcia władzy rodzicielskiej w stronę wspólnej odpowiedzialności za wychowanie dziecka; konieczne są stałe konsultacje z przedstawicielami organizacji pozarządowych podczas prac nad kodeksem, aby przy tworzeniu prawa uwzględnić głos obywateli i ich doświadczenia;
  •  przeprowadzenie kompleksowych badań o przyczynach odmowy przyznania opieki dla ojców przez sądy; ojcowie rzadko otrzymują opiekę nad dzieckiem; tylko w ok. 4% przypadków wykonywanie władzy rodzicielskiej po rozwodzie i separacji zostaje powierzone ojcu, w ponad 60% przypadków tylko matce, w ok. 33% przypadków ojcu i matce. Proporcje te nie zmieniały się do roku 2009; od roku 2009 zmieniła się statystyka przyznawania władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom po rozwodzie: wzrosła liczba przypadków, w których wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzono tylko matce, przy równoczesnym zmniejszeniu liczby przypadków, gdy wykonywanie władzy powierzono zarówno matce, jak i ojcu (w ujęciu procentowym
    z  41,5% w roku 2009 na 33,3% w 2012 r.); w opinii niektórych  przedstawicieli organizacji ojcowskich świadczy to o negatywnym wpływie wprowadzenia przepisów art. 58 krio w roku 2009, który pozwala sądowi na ograniczenie władzy rodzicielskiej w przypadku braku porozumienia między rodzicami w sprawie „planu wychowawczego”; należy jednak zaznaczyć, że dotychczas nie były prowadzone statystyki, w ilu przypadkach ojcowie nie dostają opieki, bo nie wnioskują, czy wnioskują i nie dostają w wyniku decyzji sądów; od 1 stycznia 2014 roku takie statystyki mają być prowadzone; ponadto, Ministerstwo Sprawiedliwości i Instytut Wymiaru Sprawiedliwości przeprowadzi analizę badań aktowych w roku 2014;
  • przeprowadzenie badań o przyczynach odmowy przyznania przez sąd ojcom kontaktów w minimalnym zakresie, jakim jest co drugi weekend, co drugie święta, pół wakacji i pół ferii;
  • stałe szkolenia sędziów rodzinnych w zakresie poszanowania praw dziecka z udziałem organizacji pozarządowych oraz Policji w zakresie interwencji w sprawach rodzinnych;
  • działania edukacyjne w odniesieniu do pracowników wymiaru sprawiedliwości (sędziów, psychologów, pedagogów), ale także w odniesieniu do potencjalnych osób ubiegających się o udział w opiece na temat czynników istotnych w podejmowaniu decyzji o uregulowaniu władzy rodzicielskiej i ułatwiających dziecku zaadaptowanie się do życia w zrekonstruowanej rodzinie; zaangażowanie stowarzyszeń ojcowskich do działań edukacyjnych dotyczących roli ojca w rozwoju dziecka;
  • zmiany przepisów prawa materialnego i w prawie proceduralnym w aspekcie postępowania dowodowego; m.in. likwidacja przepisów krio o pozbawianiu władzy rodzicielskiej (te przepisy powinny być w kodeksie karnym w przypadku popełnienia ciężkich przestępstw wobec dzieci), zaprzestanie regulacji kontaktów rodzica
    z dzieckiem, np. ograniczania kontaktu np. do 4 widzeń w miesiącu, co jest działaniem na szkodę dziecka;
  • zmiana modelu odpowiedzialności dyscyplinarnej za błędy w orzekaniu oraz zniesienie immunitetów dla sędziów i prokuratorów;
  • usunięcie pojęcia „winy” w sprawach rozwodowych, co (w opinii niektórych przedstawicieli organizacji ojcowskich) powoduje konfliktowanie stron i przedłuża postępowanie rozwodowe, narażając na koszty podatnika;
  •  wprowadzenie kary dla przedstawicieli instytucji naruszających prawa rodzicielskie (prawo do informacji, zatrzymanie lub niewydanie dziecka, utrudnianie kontaktu przez osoby trzecie, itp.);
  • nie można automatycznie traktować na równi przeciwdziałania dyskryminacji ojców oraz działań na rzecz przestrzegania praw ojca i matki z działaniami na rzecz dobra dziecka, gdyż dla prawidłowego rozwoju dziecko potrzebuje dostępu do nieskrępowanej miłości i obecności prawidłowo postępujących obojga rodziców (taty
     i mamy), niewyrządzających mu krzywdy swoją postawą i/lub zachowaniem; do kierowania się prymatem dobra dziecka zobowiązuje również artykuł 3 ratyfikowanej przez Polskę Konwencji o Prawach Dziecka.

 

 

Główne ustalenia ze spotkania:

  1. Pani Minister Agnieszka Kozłowska-Rajewicz roześle za pośrednictwem Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Kuratoriów i Ministra Zdrowia informacje do dyrektorów szkół nt. obowiązujących przepisów tak, by zlikwidować sytuacje,
    w których rodzicowi mającemu pełnie praw rodzicielskich lub ich ograniczenie odmawia się  udzielenia informacji o dziecku, czy też kontakt z dzieckiem;
  2. Wszystkie zgłoszone podczas spotkania w dniu 12 grudnia br. postulaty i propozycje rozwiązań  zostaną przekazane do Komisji Kodyfikacyjnej, powołanej przy Rzeczniku Praw Dziecka, która od kilku miesięcy pracuje nad kompleksowym projektem nowelizacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oraz przesłane do Ministra Sprawiedliwości, który jest organem właściwym w kwestii zmian prawnych dotyczących funkcjonowania sądów oraz zmian Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Kodeksu postępowania cywilnego i Kodeksu karnego, a w zakresie tabeli alimentacyjnej do Ministra Pracy i Polityki Społecznej; propozycje rozwiązań zostaną również przesłane do Krajowej Rady Sądownictwa.
  3. Posłowie obecni na spotkaniu, Pani Anna Nemś i Pan Artur Dunin, zadeklarowali współpracę nad projektami zmian prawnych dot. nowelizacji Kodeksu rodzinnego
     i opiekuńczego oraz w sytuacji, gdy byłaby potrzebna „szybka ścieżka legislacyjna” dot. szczegółowych zagadnień wymagających szybkiej regulacji;
  4. Następne spotkanie w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odbędzie się w ciągu kilku miesięcy.

 

Sporządziła: Małgorzata Perkowska